ιογενής λευχαιμία γάτας

Ιογενής Λευχαιμία Γάτας (FeLV γάτας)

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest

…γράφει η κτηνίατρος Μαρία Μπογογιαννίδου (βρείτε την και στο instagram)

Η ιογενής λευχαιμία γάτας (FeLV γάτας) είναι μία ασθένεια που έχει παγκόσμια εξάπλωση και οφείλεται σε έναν RNA ρετροϊό, τον ιό της λευχαιμίας της γάτας (FeLV, Feline Leukemia Virus). Ο ιός με βάση την πρωτεΐνη του περιβλήματός του ταξινομείται σε υποομάδες (A, B, C) και συνδυασμούς τους. Η πρωτεΐνη αυτή είναι που καθορίζει τη λοιμογόνο δύναμη του ιού, τα διάφορα είδη ζώων που προσβάλλει και την παθογένεια της ίωσης.

Πώς μεταδίδεται ο ιός;

Για να κατανοήσουμε τη μετάδοση, πρέπει να ξέρουμε πως ο ιός βρίσκεται στο αίμα και απεκκρίνεται με το σάλιο, που είναι και το κύριο βιολογικό υλικό με το οποίο επιτυγχάνεται η μετάδοση. Σε μικρότερο βαθμό ο ιός αποβάλλεται με τις ρινικές και οφθαλμικές εκκρίσεις. Έτσι μπορεί να μεταδοθεί:

  • άμεσα μέσω των κοινωνικών σχέσεων μεταξύ των γατιών (π.χ. γλείψιμο, καυγάδες κ.τ.λ.), με τα δαγκώματα να δημιουργούν τις ιδανικότερες συνθήκες για τη μετάδοση το ιού με το μολυσμένο σάλιο
  • τη χρήση κοινών σκευών χορήγησης τροφής και νερού
  • από τη μολυσμένη γατομητέρα στα γατάκια μέσω του πλακούντα κατά την κυοφορία, αλλά κυρίως μέσω του θηλασμού, μιας και στο γάλα αποβάλλονται μεγάλες ποσότητες του ιού
  • ιατρογενώς, με μετάγγιση μολυσμένου αίματος στη γάτα δέκτη, μολυσμένες βελόνες και εργαλεία
  • πολύ σπάνια μέσω κοπράνων, ούρων και τσιμπημάτων από ψύλλους

Ποιες γάτες κινδυνεύουν περισσότερο;

Από τον FeLV μπορούν να μολυνθούν όλες οι γάτες, όμως η συχνότητα μόλυνσης διαφέρει ανάλογα με την ηλικία, την κατάσταση της υγείας, τις περιβαλλοντικές συνθήκες και τον τρόπο διαβίωσης της γάτας. Έτσι, πιο πολύ κινδυνεύουν:

  • τα γατάκια που είναι μικρότερα των 4 μηνών
  • γάτες που ζουν έξω από το σπίτι και οι αδέσποτες γάτες, ειδικά σε περιοχές όπου η νόσος ενδημεί
  • γάτες σε σπίτια με πολλές γάτες που δεν είναι ελεγμένες για τον ιό
  • γάτες σε σπίτια που είναι συχνή η προσέλευση/εγκατάσταση νέων γατιών

Νοσούν όλες οι γάτες που θα εκτεθούν στον FeLV;

Αυτό εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως η δόση του ιού, η οδός μόλυνσης, οι περιβαλλοντικές συνθήκες, η ηλικία, η κληρονομική ανοσία, οι εμβολιασμοί και η κατάσταση της υγείας της γάτας. Οι γάτες που έχουν εκτεθεί στον ιό διακρίνονται στις ανθεκτικές και σε αυτές με επίμονη, παροδική ή λανθάνουσα λοίμωξη.

  • Ανθεκτικότητα των γατών απέναντι στον ιό έχουμε λόγω ηλικίας, κληρονομικής αντοχής ή λόγω ανεπαρκούς έκθεσης. Ο σημαντικότερος παράγοντας αντοχής είναι η ηλικία, και παρατηρείται σε γάτες μεγαλύτερες των 4 μηνών.
  • Παροδική λοίμωξη έχουμε στις γάτες που το ανοσοποιητικό τους σύστημα καταφέρνει τελικά να αναστείλει τον πολλαπλασιασμό του ιού
  • Λανθάνουσα λοίμωξη έχουν στις γάτες που «ανακάμπτουν» από τη παροδική λοίμωξη, μπορεί να διαρκέσει από 6 μήνες μέχρι αόριστο χρονικό διάστημα, στο διάστημα αυτό σπάνια μεταδίδουν τον ιό. Όμως όσο οι γάτες βρίσκονται στην λανθάνουσα λοίμωξη, υπάρχει πιθανότητα επαναδραστηριοποίησης του ιού, νόσησης της γάτας και μετάδοσής του.
  • Επίμονη λοίμωξη έχουμε στις γάτες με γενικευμένη προσβολή των οργάνων-στόχων του ιού και διατηρείται για το υπόλοιπο της ζωής της με ελάχιστες εξαιρέσεις.

Τι προκαλεί η επίμονη λοίμωξη;

Τα συμπτώματα μπορούν να διαφέρουν αρκετά, οι κλινικές εκδηλώσεις της νόσου έχουν αποδοθεί στην ανοσοκατασταλτική, ογκογόνο και κυτταροπαθογόνο δράση του FeLV.

Η ανοσοκατασταλτική δράση του ιού κάνει τις γάτες ευαίσθητες απέναντι σε πολλές ευκαιριακές λοιμώξεις από άλλους ιούς (π.χ. ερπητοϊός), μύκητες, βακτήρια κι άλλα. Παράλληλα δημιουργεί κατάλληλο έδαφος για εμφάνιση ανοσολογικών και αυτοάνοσων νοσημάτων.

Συχνά οι γάτες παρουσιάζουν γενικά συμπτώματα, όπως απώλεια βάρους, λήθαργο, γενικευμένη μυϊκή αδυναμία, ταχύπνοια, πυρετό, αφυδάτωση, οφθαλμικό και ρινικό έκκριμα, αναιμία, διάρροια, στοματίτιδα, ουδετεροπενία, θρομβοκυτταροπενία, λεμφογαγγλιομεγαλία, διαταραχές της αναπαραγωγής κ.α.

Ο ιός μπορεί επίσης να προκαλέσει διάφορους τύπους λεμφώματος (πεπτικό, μεσοπνευμόνιο, πολυκεντρικό, λέμφωμα οφθαλμών κ.α.), λευχαιμία και μυελοδυσπλασία.

FeLV γάτας

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Η διάγνωση επιβεβαιώνεται με ειδική εξέταση αίματος στο κτηνιατρείο ή στο εργαστήριο. Η εξέταση αυτή θα πρέπει να γίνεται σε όλες τις γάτες, ανεξαρτήτως ηλικίας.
Θα πρέπει να ελέγχονται όλες οι γάτες που:

  • Δεν έχουν εξεταστεί ποτέ στο παρελθόν
  • Υπάρχει υπόνοια πως εκτέθηκαν στον ιό
  • Υιοθετήθηκαν πρόσφατα
  • Πρόκειται να εμβολιαστούν κατά της νόσου
  • Πρόκειται να ζήσουν με υγιείς γάτες
  • Ζουν και έξω από το σπίτι (ετήσιος επανέλεγχος)
  • Έχουν συμπτώματα συμβατά με τη νόσο

Σε πολλές περιπτώσεις, η εξέταση πρέπει να επαναλαμβάνεται στο προτεινόμενο -από τον θεράποντα κτηνίατρο- διάστημα.

Υπάρχει θεραπεία για την ιογενή λευχαιμία γάτας;

Μέχρι σήμερα έχουν χρησιμοποιηθεί ανοσορυθμιστικά και αντιϊικά φάρμακα, όμως δυστυχώς δεν έχει ακόμη βρεθεί κάποια αποτελεσματική θεραπεία για την ιογενή λευχαιμία της γάτας. Το λέμφωμα και η λευχαιμία συνήθως έχουν θανατηφόρα κατάληξη μέσα σε μερικές εβδομάδες ή μήνες αν δε γίνει ειδική θεραπεία. Δυσμενής είναι επίσης και η πρόγνωση σε γάτες που έχουν εμφανίσει μη αναγεννητική αναιμία ή μυελοδυσπλασία. Η ποιότητα ζωής και ο χρόνος επιβίωσης των προσβεβλημένων γατιών βελτιώνεται όταν η κατάσταση της υγείας τους ελέγχεται τακτικά, καθώς επίσης και με την κατάλληλη υποστηρικτική αγωγή και την αντιμετώπιση των δευτερογενών λοιμώξεων.

Τι μπορώ να κάνω για να προστατέψω τη γάτα μου στο σπίτι;

Η πρόληψη για τη νόσο βασίζεται:

  • στον εμβολιασμό κατά του FeLV, ώστε να μειωθεί η ευαισθησία προς τον ιό
  • στον περιορισμό της περιπλάνησης εκτός σπιτιού, ώστε να μειωθεί η πιθανότητα έκθεσης στον ιό
  • στον έλεγχο των γατιών που πρόκειται να εγκατασταθούν σε σπίτι που έχει ήδη γάτα και την τήρηση τρίμηνης καραντίνας και επανελέγχου
  • ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνετε στα γατάκια κάτω από 4 μηνών που είναι περισσότερο ευαίσθητα στον ιό της λευχαιμίας
  • στη στείρωση των γατών που περιορίζει την ανάγκη του ζώου για περιπλάνηση έξω από το σπίτι και μειώνει τους καυγάδες ανάμεσα στις γάτες

Σημαντικό είναι να γνωρίζουμε πως ο ιός δεν επιβιώνει έξω από τις γάτες παρά μόνο μερικές ώρες, με μέγιστο τις 48 ώρες. Η υψηλή θερμοκρασία, το ξηρό περιβάλλον και η χρήση απορρυπαντικών και απολυμαντικών ουσιών καταστρέφει τον FeLV. Έτσι, γίνεται κατανοητό πως ο καθαρισμός και η απολύμανση των εγκαταστάσεων, των σκευών νερού, τροφής, άμμου υγιεινής, στρωμάτων ύπνου και διαφόρων παιχνιδιών είναι πολύ σημαντική σε χώρους όπου ζουν πολλές γάτες. Τέλος, οι άνθρωποι που φροντίζουν τις γάτες θα πρέπει να παίρνουν προφυλάξεις, ώστε να μην παίξουν τον ρόλο του μηχανικού φορέα και μολύνουν τις υγιείς γάτες.

Μπορεί να μεταδοθεί στον άνθρωπο;

Θα πρέπει να τονιστεί πως ο FeLV παρουσιάζει ειδικότητα ως προς τον ξενιστή και δεν υπάρχει καμία ένδειξη πως μεταδίδεται στον άνθρωπο.

Μαρία Μπογογιαννίδου, DVM

Σημ. Οι φωτογραφίες του άρθρου είναι από εδώ.

Κλείνοντας, να πούμε ότι αν βρήκατε το συγκεκριμένο άρθρο αρκετά εκπαιδευτικό και χρήσιμο, μη διστάσετε να το μοιραστείτε με τους γατοφίλους σας στο διαδίκτυο, κάνοντας κλικ στα παρακάτω εικονίδια – η ωφέλιμη γνώση, καλό είναι να διαδίδεται:

Share on facebook
Share on google
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on email

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Ακόμη δεν με κάνατε Follow στο Facebook; Ποτέ δεν είναι αργά!