Ιστορίες γατίσιας αφοσίωσης

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest

.. γράφει ο Στρατής Θεοφίλου

Αν και όλοι πιστεύουν ότι ο σκύλος είναι απόλυτα αφοσιωμένος στον άνθρωπό του, η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν πολλές ιστορίες  όπου η γάτα επιδεικνύει εξαιρετικήκή αφοσίωση. Διαβάστε μερικές συγκινητικές ιστορίες γατίσιας αφοσίωσης!

1. Μίσκα, μια μικρή γάτα με τεράστια ψυχή

Οι γάτες πραγματικά είναι ικανές να μας κλέψουν την ψυχή με όλη τη σημασία της λέξης, αλλά σίγουρα είναι και ικανές να δώσουν την δικιά τους την ψυχή στο αγαπημένο τους άνθρωπο. Ιδού μια τέτοια ψυχή. Το όνομά του ήταν Μίσκα (στα ρωσικά είναι και το ποντίκι και το αρκουδάκι). Ήταν μια συνηθισμένη γάτα. Χωρίς βραβεία, περγαμηνές!  Ούτε άνηκε σε καμιά διάσημη ράτσα!

Ο ιδιοκτήτης της γάτας ήταν ένα άτομο με ειδικές ανάγκες, το όνομά του ήταν θείος Τόλια. Έζησαν μαζί για 12 χρόνια (αν αναρωτιέστε πόσα χρόνια ζουν οι γάτες κάντε κλικ εδώ). Η γάτα δεν είχε κανέναν πιο αγαπητό και πιο κοντινό πρόσωπο και ο Τόλια αγαπούσε τον Μίσκα με όλη του την καρδιά. Αυτό που είναι το εκπληκτικό σε αυτήν την ιστορία είναι ότι στην πραγματικότητα, δεν ήταν ο ιδιοκτήτης που φρόντιζε τη γάτα, αλλά η γάτα τον ιδιοκτήτη.

Ο Μίσκα είχε μάθει να φέρνει στον γέρο του την εφημερίδα καθώς και μπισκοτάκια, καραμελίτσες, γλυκά. Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι η γάτα είχε μάθει ακόμη και να ανοιγοκλείνει το παράθυρο για εξαερισμό. Η γάτα δεν άφηνε τον Τόλια μόνο του ούτε βήμα. Κοιμόταν στα παράλυτα πόδια του ιδιοκτήτη και τα έγλυφε συνεχώς.

Κάποτε ο θείος Τόλια είχε διηγηθεί μια ιστορία πως ένα βράδυ ένας κλέφτης προσπάθησε να μπει στο σπίτι, αλλά ο Μίσκα όρμηξε και γρατζούνισε το πρόσωπό του τόσο άσχημα που έφυγε τρέχοντας. Ο ιδιοκτήτης αναγνώρισε τον κλέφτη αργότερα, ήταν ο γείτονας που υποστήριζε ότι τα είχε τσούξει και δεν ήξερε τι κάνει. Στην αρχή, η αδερφή του δεν πίστευε την ιστορία του αδελφού της, αλλά όταν είδε έναν γείτονα με γδαρμένο πρόσωπο, συνειδητοποίησε ότι ο αδερφός της δεν έλεγε ψέματα.

Κάποια στιγμή ο γέρος πέθανε. Η Μίσκα δεν άφησε κανέναν κοντά στον αποθανόντα ιδιοκτήτη για δύο ώρες και στη συνέχεια κρύφτηκε όλη νύχτα στο φέρετρό του. Την ημέρα της κηδείας, η γάτα πήδηξε έξω από το παράθυρο και έσπευσε μετά της νεκροφόρας, οι άνθρωποι πίστευαν ότι θα τρέξει λίγο και θα σταματήσει, αλλά ο Μίσκα έτρεχε και έτρεχε, με όλη του τη δύναμη μέχρι που τον πήραν σε κάποιο αυτοκίνητο. Έτσι ξεπροβόδησε ο Μίσκα στο τελευταίο ταξίδι τον αγαπημένο του θείο Τόλια.

Η αδερφή του δεν μπορούσε να τον πάρει στο σπίτι της, οπότε ο Μίσκα συνέχιζε να ζει στο διαμέρισμα και να τον ταΐζουν εκεί. Κάθε φορά που ερχόταν η αδερφή του γέρου, ο γάτος κάθονταν στο περβάζι όλη την ώρα, κοιτάζοντας κάπου μακριά θλιμμένος. Πιθανότατα να μην έζησε άλλο καθώς δεν έτρωγε και αρκετά, ο πιστός ο Μίσκα. Αυτά συνέβησαν κάποτε το μακρινό 2012.

Αγαπήστε τις γάτες και πάρτε μια θάλασσα αγάπης και αφοσίωσης σε αντάλλαγμα.

2. Ο πιστός γάτος Ράμπο

Τον Σεπτέμβριο του 2019 στη μακρινή Ινδονησία, η οικογένεια Ραϊχάν υιοθέτησε ένα γατάκι τζίντζερ, το ονόμασαν Ράμπο. Μεγαλώνοντας, το γατάκι προσκολλήθηκε ιδιαίτερα στον πατέρα του. Φαινόταν να έχει έναν ειδικό δεσμό μαζί του.

Η γάτα ακολούθησε τον αφέντη της παντού και κοιμόταν μόνο δίπλα του. Περιέργως, πριν από αυτό, του πατέρα  δεν του άρεσαν καθόλου τα ζώα, συμπεριλαμβανομένων των γατών.

Ο πατέρας αρρώστησε και πέθανε στις αρχές Δεκεμβρίου. Μετά το θάνατό του, ο Ράμπο αρρώστησε επίσης, δεν έτρωγε ούτε έπινε.

Όταν οι προσευχές μαζί με την ανάγνωση του Κορανίου τελέστηκαν στο σπίτι, ως μέρος της μουσουλμανικής τελετής αποχαιρετισμού στον αποθανόντα, η γάτα ένιωσε κάπως καλύτερα. Σύμφωνα με τον Φαντίλ (τον υιο της οικογένειας), άκουγε προσεκτικά, σαν να καταλάβαινε τι έλεγαν όλοι αυτοί οι άνθρωποι. Αλλά όταν τελείωσε η τελετή, η γάτα βυθίστηκε και πάλι στη θλίψη.

Σύντομα αδυνάτισε πολύ και ήταν σαφές ότι εάν συνέχιζε έτσι η γάτα θα πέθαινε επίσης.
Η γάτα παρέμεινε λυπημένη και αδιάφορη σε όλα, παρά το ότι την πήγαν και σε γιατρό.
Ο κτηνίατρος απεφάνθη ότι η γάτα δεν πάσχει από καμία ασθένεια, αλλά από ένα συναισθηματικό σοκ, ότι το σώμα του ήταν εντελώς υγιές, αλλά απλά είχε χάσει τη δίψα του για ζωή.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Ιστορίες Θαρραλέων γατών

Και τότε ο Φαντίλ σκέφτηκε την ιδέα να πάει τον Ράμπο στο νεκροταφείο για να του δείξει τον τάφο του κυρίου του και έτσι η γάτα να τον αποχαιρετήσει με τον ίδιο τρόπο όπως και οι άνθρωποι.

«Όταν τον έφερα εκεί, ο Ράμπο κάθισε και άρχισε να κοιτάζει γύρω. Και μετά γύρισε το κεφάλι του προς την ταφόπλακα του πατέρα μου και καθόταν σε αυτήν τη θέση ενώ εγώ και οι συγγενείς μου διαβάζαμε προσευχές», γράφει ο Φαντίλ Ραϊχάν.

Όταν έφυγαν από το νεκροταφείο με τη γάτα στην αγκαλιά τους, αυτή συνέχιζε να κοιτάζει προς την κατεύθυνση όπου βρισκόταν ο ιδιοκτήτης της .

Και όταν η γάτα επέστρεψε στο σπίτι, άρχισε αμέσως να τρώει, να πίνει και σύντομα άρχισε να αναρρώνει!

Σύμφωνα με τον Φαντίλ Ραϊχάν, τα ζώα έχουν τα ίδια συναισθήματα με τους ανθρώπους και αν αγαπούν κάποιον, τότε μπορούν επίσης να βιώσουν μεγάλη θλίψη εάν πεθάνει αυτό το άτομο. Και τότε πρέπει να προσπαθήσετε να τους βοηθήσετε με τον ίδιο τρόπο σαν να βοηθούσατε ανθρώπους.

Μετά το θάνατο του ιδιοκτήτη, ο Ράμπο ο γάτος είχε πέσει σε κατάθλιψη, αρνούμενος να φάει και ανάρρωσε μόνο όταν μεταφέρθηκε στον τάφο του ιδιοκτήτη του!! 

Αν και δεν μπορεί να μιλήσει, μια γάτα μπορεί να δείξει την αγάπη για τον ιδιοκτήτη της με διάφορους άλλους τρόπους. Ναι, οι γάτες μπορούν να εκφράσουν τα συναισθήματά τους, ακόμα και όταν θρηνούν και είναι λυπημένες. 

Όπως ο Ράμπο, μια περσική τζίντζερ γάτα που εκφράζει την θλίψη της με αυτό τον τρόπο. Βλέποντας το θέαμα, ο Φαντίλ και η οικογένειά του είχαν εκπλαγεί. Επίσης συνειδητοποίησα πόσο αγάπη είχε η γάτα για τον πατέρα μου μέχρι που αρρώστησε όταν έφυγε.

Η ιστορία του Ράμπο έγινε γνωστή για πρώτη φορά από τον Φαντίλ Ραϊχάν, στον λογαριασμό του στο Facebook και Instagram (Rambo the loyal cat)την Πέμπτη (26/12).

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Ακόμη δεν με κάνατε Follow στο Facebook; Ποτέ δεν είναι αργά!