Μεγάλη Μανίτσα, η ΜΑΝΑ

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest

Πρόκειται για την αρχαιότερη γάτα στην αυλή (μαζί με την Πίτση). Την πρωτοσυνάντησα ενα πρωινό πριν 5 χρόνια, ανυποψίαστη, στην πίσω αυλή. Τότε δεν γινόταν αυτός ο χαμός που γίνεται τώρα. Αμέσως ένιωσα σεβασμό αλλά και μια ανατριχίλα γιατί συνειδητοποίησα ότι δεν ήθελα καμία γάτα να με μυρίσει στα οπίσθια, πόσο μάλλον να με αγγίξει.

Αρχικά μου φάνηκε άσχημη. Όμως μετά παρατήρησα τα μάτια της, μεγάλα και εκφραστικά και κατάλαβα ότι με αυτή τη γάτα θα είχαμε πολύ μέλλον. Από απόσταση, αλλά πολύ μέλλον! 5 χρόνια μετά είναι ακόμη ζωντανή.

Η αυλή όμως έπαψε να είναι έρημη, γεμισε με γάτες και η μεγάλη Μανίτσα δεν μπορεί την κοσμοσυρροή. Της την δίνουν διάφοροι αρσενικοί που κάνουν πειράγματα και άλλα τέτοια σαχλά και έτσι αποχώρησε από την αυλή όπου ήταν σχεδόν βασίλισσα. Ωστόσο ποτέ δεν έχασε την επαφή γιατί πάντα ερχεται για φαγητό και για λιγα χάδια και τώρα τελευταία αρχισε πάλι να περνάει αρκετες ώρες πάνω στο τραπέζι της μπρος και της πισω αυλής (για να έχει τον έλεγχο της περιοχής). Αφού κατάφερε να αντέξει τόσο, πιστεύω ότι μπορεί να ζήσει πολλά χρόνια ακόμη, σχετικά ξέγνοιαστη. 

Κοίτα να δεις που δεν μπορώ να γράψω έτσι ανάλαφρα και σαρκαστικά όταν μιλάω για τη Μεγάλη Μανίτσα.. δεν μου το ‘χα να με κανει η σκέψη της τόσο συναισθηματική.. ας είναι. Η κατακλείδα είναι ότι αγαπάμε μεγάλη μανίτσα. Αυτό να κρατήσετε!

Η Μεγάλη Μανίτσα ως μάνα

 Έχασε τρια παιδιά, για τα οποία αγωνίστηκε πολύ. Δεν μπορείτε να φανταστείτε ποσο καλή μάνα είναι, πόσο επιμελώς δίδασκε τα νεογέννητα γατάκια της, ποσο τα προσεχε, πόσο τα άφηνε να πάρουν λίγη ελευθερία κα τα κοιτούσε από μακριά μήπως και συμβεί κάτι που θα πρέπει να επέμβει. Πως μπήκε μέσα στην αυλή του Ζάχου για να του αγριέψει ώστε να βοηθήσει το παιδί της να ξεφύγει (επενέβησε τελικά ο πατέρας μου και το έσωσε). Πόσο στοργικά έγλυφε το παιδί της μετά την επίθεση του Ζάχου; Και πως ήταν η μόνη γάτα που μπορούσε να κάθεται στο στηθαίο, σε απόσταση αναπνοής από τη μουσούδα του Ζάχου και του Μικέ,  και να τους περιγελάει, να τους ρίχνει με τέχνη χαστουκάκια χωρίς να τους αφήνει να την αγγίξουν. 

Έμαθε την τέχνη της και στον θρυλικό γιο της, τον Τσόνγκα που πεθανε με χάρη στο δρόμο-σκοτώστρα αφού έκλεισε ενα χρονο ξεγνοιαστης εκστατικής ζωής, αλλά μπόρεσε να συρθεί μεχρι την πίσω αυλή πριν αφήσει την τελευταία του πνοή, κάτι που πολύ συγκίνησε τον πατέρα, ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω, τρελαινόταν για τον Τσόνγκα. 

Δικαίως λοιπόν η μανίτσα πήρε ένα από τα πιο κοινότυπα ονόματα για γάτες αλλά που στην περίπτωσή της ήταν τόσο ταιριαστό!

  1. Ένα χτύπημα από αμάξι της άφησε μια παραμόρφωση στο σαγόνι, αλλά τα μεγάλα μάτια της την επισκιάζουν
  2. Αυτή η παραμόρφωση προκαλεί μια μόνιμη φλεγμονή από το βαμπιροδόντι της στα χείλη της, αλλά ακόμη οι γονείς δεν της αφαιρέσανε το δόντι αυτό, μα καλά τι κάνουν οι τεμπελχανάδες!
  3. Μια εποχιακή δερματική αλλεργία (εικάζω εγώ ο ντόκτορας) την ταλαιπωρεί κάθε Μάιο/Ιούνιο και δεν την αφήνει να ησυχάσει.. Πφφ το γλυκούλι όλο παιδεύεται. Την πρώτη χρονιά που ταλαιπωρήθηκε πολύ, μάλιστα, βρήκαμε την υγειά μας χρησιμοποιώντας το χάπι αποπαρασίτωσης  BRAVECTO για το οποίο θα σας μιλήσω άλλη φορά. Όμως όλα αυτά υπογραμμίζουν την σημασία του εξής: η αποπαρασίτωση γάτας είναι πολύ σημαντική υπόθεση.
  4. Εκεί προς τα μέσα του Σεπτέμβρη η Μεγάλη Μανίτσα αρχίζει να ανθεί και πάλι, παίρνει βάρος και ομορφαίνει, γίνεται η πιο όμορφη γάτα της αυλής!

3 Απαντήσεις

      1. Χαίρομαι που το λες αυτό, αγαπημένη Τσίτςω μου… ειλικρινά!
        Γιατί με την περιγραφή της ζωής της έκλαψα λίγο…
        Μήπως να γράψεις βιβλίο Τσίτσω; Οh you, Queen Τσίτςω!!

Άφησε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *