Παιδί άσθμα γάτα

Έρευνα δείχνει σύνδεση της παρουσίας κατοικιδίων και της μείωσης παιδικού άσθματος

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest

Ότι η επίδραση της γάτας στη ζωή μας είναι ευεργετική το γνωρίζαμε. Σήμερα όμως θα μιλήσουμε για μια άλλη, πρακτική διάσταση αυτής της ευεργεσίας. Μια έρευνα ορμώμενη εκ Σουηδίας έδειξε ότι τα παιδιά που μεγαλώνουν σε σπίτια με γάτες και σκύλους παρουσιάζουν μικρότερη πιθανότητα σε επόμενη φάση της ζωής τους να εκδηλώσουν μορφές άσθματος.

Η επικεφαλής της έρευνας, καθηγήτρια Τοβ Φαλ, του τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστήμιου της Ουψάλας και η ομάδα της μελέτησαν  ένα τεράστιο δείγμα από 367638 μικρά παιδιά (προσχολικής ηλικίας) εκ των οποίων τα 55000 περίπου ήταν εκτεθειμένα σε κατοικίδια ζώα και μια άλλη ομάδα παιδιών (276300) που πήγαιναν σχολείο, εκ των οποιών τα 23500 περίπου ζουσαν με κατοικίδια.

Τα ευρήματα της έρευνας ήταν πολύ ενδιαφέροντα. Παρατηρήθηκε ότι το 5% των παιδιών της πρώτης ομάδας και το 4.2% της δεύτερης παρουσίασαν άσθμα και βρέθηκε ότι η παρουσία ενός σκύλου (που ήταν στην συντριπτική πλειοψηφία το ζώο με το οποίο συνυπήρχε το παίδι) στον πρώτο χρόνο της ζωής του παιδιού συνδέεται με μείωση 13 ως 15% της πιθανότητας για εκδήλωση ασθματος στην ηλικία των έξι ετών.

Η έκθεση σε διάφορα άλλα ζώα (κτηνοτροφίας, γάτες κλπ) φαίνεται να συνδέεται με μια ελάττωση της εκδήλωσης άσθματος κατά 52% σε παιδιά σχολικής ηλικία και κατά 31% σεπαιδιά προσχολικής ηλικίας! 

Οι επιστήμονες σε μια πρώτη ανάγνωση αυτών των ευρημάτων κατανοούν ότι φαίνεται να υπάρχει μια αξιοσημείωτη σύνδεση όμως τονίζουν ότι δεν έχει βρεθεί το με ποιο τρόπο ακριβώς επηρεάζει η παρουσία ενός ζώου την μείωση της πιθανότητας για άσθμα. Μια ενδιαφέρουσα υπόθεση που έφερε στο προσκήνιο η Τοβ Φαλ είναι η «υπόθεση υγιεινής», οτι δηλαδή σε ένα σπίτι όπου υπάρχει κάποιο ζώο είναι πρακτικά αδύνατο να διατηρηθεί όσο καθαρό θα ήταν αν δεν υπήρχε το ζώο. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, όχι τόσο καθαρό, με μπόλικα βακτήρια, μπορεί το ανοσοποιητικό σύστημα του παιδιού να σκληραγωγείται και ίσως κάπου εκεί να εντοπίζεται η σύνδεση – αλλά αυτό είναι μόνο μια υπόθεση.

Όλα τα παραπάνω ευρήματα βέβαια δεν αναιρούν την θέση ότι αν ένα παιδί παρουσιάζει ήδη κάποια αλλεργία σε ζώα δεν είναι φρόνιμο να συμβιώσει με ένα ζώο.

ΥΓ: Το τοπίο είναι ακόμη θολό, και κατά διαστήματα προκύπτουν και άλλες έρευνες με αντιφατικά αποτελέσματα!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *