.. γράφει η Αντβίτα Σταβράτη
07.11.2024
Σήμερα σ ένα χωριό τέρμα θεού βρήκα ένα γατάκι που το είχε χτυπήσει αυτοκινητο! Μια γιαγιά το είχε μαζέψει ετοιμοθανατο!
Ζει ακόμα ..σίγουρα χρειάζεται γιατρό..κοιμάται συνέχεια! Εχει άνοιγμα κάτω από την ουρά,σίγουρα εκεί χρειάζεται ράμματα το ένα του μάτι έχει αλλάξει χρωμα! Έχουν περάσει σίγουρα δύο εικοσιτετράωρα από όταν χτύπησε το γατί. Tο βρήκε ξημερώματα προχτες! Ακόμα το.παλευει το καημενο! Αν το κουνήσω βγάζει μια φωνή πόνου! Μόνο νερό του έχουν δωσει! Με κουταλι! Δεν ξέρω τι να κάνω και δεν είμαι καθόλου ψύχραιμη αυτή τη στιγμη!
10.11.2024
Καλησπέρα! Στέλνω για να σου πω πως το γατάκι το παλεύει! Σήμερα μου γουργουριζε, λίγο πνιχτα όμως γουργουριζε και έκανε πατουσία.. νεράκι ψιλοηπιε και μόνο του, με λίγη βοήθεια από εμένα .. δεν έχει πια σπασμούς, ακόμα δεν μπορεί να σταθεί στα πόδια του! Κάνει ένα βήμα και πέφτει.. όμως είναι καλύτερα.. παυσίπονο δεν του έδωσα από χτες το μεσημέρι, δεν έχει γκρινιάζει..του δίνω την αντιβίωση.. ακόμα δεν τρώει πολύ. Νερο θέλει μπολικο!
Δεν τρώει μόνο του ακόμα, ούτε και πολύ γουστάρει τη σύριγγα με το φαγητό! Νερό ξεκίνησε να πίνει μόνο του, αν του πάω κοντά το πιατακι! Το ματάκι του που σου έλεγα ότι ήταν άλλο χρώμα, νομίζω επανέρχεται και βγάζει και πολλές τσιμπλες! Χτες το βράδυ παρόλο που δεν έδωσα παυσίπονο, δεν γκρινιαξε καθόλου όλη νυχτα! Ενώ προχτές πετάχτηκα πάνω τουλάχιστον 10 φορες! Με ανησυχεί που δεν έχει ενεργηθεί ακόμη. Βέβαια δεν έχει φάει. Κατούρησε σίγουρα μια φορά.
Αυτά.
18.11.24
Αγαπητέ! Εχω νεα! Η μικρή τρώει και πίνει μόνη της…όχι εντελώς φυσιολογικά…όμως κρατάει το κεφάλι της καλύτερα. Κοβει βόλτες εδώ και 3 μέρες πέρα δώθε στο σπίτι. Δεν περπατάει κανονικά όμως κινείται! Ακόμα δεν το πιστεύω ότι δεν έφυγε και έμεινε και το πάλευει. Δεν έχω γνωρίσει πιο δυνατό γατακι! Έλειπα εξωτερικό μερικές μέρες και την πρόσεχε ο φίλος μου! Όταν με πήρε και μου είπε πως περπάτησε λίγο έβαλα τα κλαμματα! Τώρα γύρισα και κάνουμε βόλτες μέσα στο σπίτι μαζι!
20.11.2024
Δεν έβγαλα καμία φώτογραφία πως ήταν στην αρχή. Που να το σκεφτώ εκείνη την ώρα! Αυτή τη στιγμή είναι έτσι:
Είναι πολύ αδύνατη στον πίσω μερος! Έχουμε δρόμο, όμως η ευλογία και ο θαυμασμός που αισθανομαι είναι απερίγραπτα!
SUPER SOS
To βιβλίο του Τσίτσου “Τσίτσος, η γάτα που μιλούσε πολύ” κυκλοφόρησε και η 1η Έκδοση κοντεύει να εξαντληθεί
Ενισχύστε τον Τσίτσο και τις 150 Τσιτσόγατες παραγγέλνοντάς το από ΕΔΩ
26.11.2024
Της αρέσει να κάθεται μπροστά στο τζάκι..έχει αρχίσει και μιλάει πολύ,δεν περπατάει κανονικά, όμως βρίσκει τον Ρυθμό της. Ακόμα δεν τρώει κανονικά.. έχουμε δρόμο.. ευγνωμοσύνη για αυτό το.πλασμα. Δεν έχω ξαναδεί γατακι τόσο δυνατό.. να το παταει αυτοκίνητο και να ζει με τόσο πείσμα! Προχτές την είδα να καθαρίζεται κάπως.. πρώτη φορά!!
14.04.2025
Αγαπημένε Γιώργο καλησπέρα.. σε σκεφτόμουν αυτές τις μέρες! Θα βγάλω ένα βίντεο τη γατούλα.. τώρα που έχει γίνει εντελώς καλά μπορείς να δημοσιεύσεις την ιστορία της! Αισθάνομαι τόσο ευλογημένη που αυτό το γατάκι διάλεξε και έζησε και που μπόρεσα να το βοηθήσω..
Γενικά αυτό που κατάλαβα είναι πως κάποιες φορές κόντρα στις πιθανότητες, με αγάπη και φροντίδα, γίνονται θαύματα.. αν είχα ακούσει τους γιατρούς θα έπρεπε να του κάνω ευθανασία.. και αυτό το πλασματακι δεν θα γουργουριζε στην αγκαλιά μου τώρα.. δεν θα με περίμενε πίσω από την πόρτα όταν γυρνάω απ’ τη δουλειά.. ούτε θα μου έκανε όλες αυτές τις γλυκές. Την έχω μέσα.. δεν θέλω να την βγάλω στην αυλή με τις άλλες.. βγαίνουμε λίγο και ξανα μεσα.. θέλω να την έχω ασφαλή.. μπορεί και να μην είναι σωστό.ομως δεν μπορώ να την αφήσω έξω η μάνα.
.. με τις γνώσεις σου και το νοιαξιμο και την δική μου αγάπη, αυτή η ζωουλα ειναι ακόμα εδώ, έχουμε ξυπνητήρι, έρχεται κ κάνει πατουσία στη μούρη μου αν κοιμάμαι, όταν πεινάει, όταν διψάει ή όταν θέλει παρέα! Μπαίνω στο σπιτι και μόλις με βλέπει νιαουριζει! Αν δεν την χαιρετήσω συνεχίζει να νιαουριζει.. αν πάω και της κάνω γλυκές, κάνει το άλλο το πνιχτο νιαούρισμα..σαν να μου μιλάει..βασικά..μου μιλαει!
Για καποιο λόγο ακούει στο όνομα Πούπα, μόνο αυτό ακούει και όχι πάντα!
Σημ. Τσίτσου
Διαβάζω πάλι όλα αυτά που μου είχε στείλει αυτούς τους μήνες η Αντβίτα και συνειδητοποιώ πόσο έντονη είναι η αίσθηση ευγνωμοσύνης που ένιωθε, φροντίζοντας αυτό το πλάσμα. Έκανε τα πάντα γι’ αυτό και από πάνω ένιωθε ευγνωμοσύνη. Άντε τώρα να ξεχωρίσει για ποιον το έκανε! Για εκείνη, για την Πούπα; Προφανώς δεν το έκανε για κάποιον. Απλώς το έκανε για τη χαρα του να το κανει και ένιωθε Ευγνωμοσύνη.
Αυτή ειναι η αληθινή εμπειρία της Αγάπης, το ότι δεν υπάρχουν.. δύο – δύο, όπως η Αντβίτα και η Πούπα. Δεν είναι ενα περαστικό συναίσθημα η Αγάπη. Είναι η σε μια στιγμή κατάρρευση της ιδέας “εγώ και οι άλλοι”, “εγώ και ο σύντροφός μου”, “εγώ και η Πούπα”, “εγώ και ο διευθυντής μου”, “εγώ και ο φίλος μου”.
Ευλογημένοι όσοι το έχουν αντιληφθεί – νομίζω όλοι το έχουν ζήσει, αλλά ίσως λίγοι το έχουν αντιληφθεί!
