Αποχαιρετισμός στο Φιλέα

.. γράφει η Στέλλα Κορδή

Ωραία και τι θες να σου πω; πάνε 3 χρόνια πια, εχεις γίνει αστερόσκονη κάτω απο εκείνο το δέντρο που κοιτάει στην Άγρας, που σουλάτσαρες επι 10 χρόνια!

Και τι θες να σου πω; πως δεν σε σκέφτομαι; κάθε μερα σε σκέφτομαι, πράγμα που σημαίνει πως σε σκέφτομαι 365 μέρες× 3 χρόνια, κάνε τα μαθηματικά! Ξέρουν πρόσθεση οι γάτες; Αφαίρεση ξέρουν σίγουρα γιατι εσυ αφαίρεσες πολλά!

Φυσικά και έφταιγα εγω! Αλλα ήσουν έρωτας με την πρώτη ματιά, μωρό δυο ημερών, φωνακλάς, εγωϊσταρος και πανέμορφος! Ε ναι, ποιον θα ερωτευόμουν; Δυο μηνών την παράτησες την μάνα σου και τον αδερφό σου βλάκα και άρχισες εσυ τις βόλτες κι εγω το μαρτύριο

Πως αλλιώς να σε έβγαζα; Φιλέας Φογκ! Ε, ναι! Ο γύρος του σταδίου σε 80 μέρες ήσουν

Ανεξάρτητος, τόσες- οσες αγκαλιές, τόσα -οσα χάδια, αλλα παράπονο δεν εχω! Οπου και να ήσουν ερχόσουν!

Αργούσες μεν, καμια φορά και ώρες αλλα ερχόσουν( κι ανάθεμα, κι αν δεν με εχουν δει να σε φωνάζω και να σε ψάχνω ολοι οι κάτοικοι Μετς- Παγκρατίου βλαμμένε, τέτοιο ρεζιλίκι τράβαγα μαζί σου)!
Μύτη με μύτη( ακόμα μυρίζω την μυρωδιά σου άτιμε) μια φουντωτή ουρά που ξεχωρίζε απο μακριά_ φαϊ/χάδι/ γλυκόλογα /τ’ αγόρι μου τ’ αγόρι μου τ’ αγόρι μου/ άντε γεία
Ε,ναι

Τι θα ερωτευόμουν;

Τέλοσπάντων έφυγες, παράπονο δεν εχω, την έζησες την ζωή σου όπως γούσταρες, δεν ήθελες φυλακή και μου έκανες και την χάρη, που μου είχες υποσχεθεί! Σε βρήκα και σε αποχαιρέτησα

Κι ορκίστηκα πως ξέμπλεξα απο την ανησυχία, έφυγε και η μανα σου ενα χρόνο αργότερα, ανακουφίστηκα και κάπως και είπα πως τελείωσα με τους έρωτες.Ποτέ ξανά! Και ναι και αμε!

Αλλα τέλοσπάντων, κάπου εκει στον ενα χρόνο του φευγιού σου, μια μέρα ήρθε απο το πουθενά αυτός ο χοντροπατάτας! Μισοφοβισμένος, μισομπάσμενος,στειρωμένος και καθαρός
Ε,ναι, εγκατάλειψη!

Για να μην στα πολυλέω τώρα και βαριέσαι κι εύκολα εσυ, ενα χρόνο μου πήρε να τον κάνω να γουργουρήσει( ναι ασχολήθηκα παραπάνω απ οτι με τα υπόλοιπα παρατημένος ήταν ρε, τι ήθελες;)

Και τώρα δηλαδή, δεν το λες γουργουρητό αυτό που κάνει,σαν χρόνιος καπνιστής με ΧΑΠ είναι αλλα είναι ο, τι καλύτερο εχω καταφέρει!

Ναι και έρχεται κι αυτός οταν τον φωνάζω, καμια φορά εξαφανίζεται κι αυτός αλλα προσπαθώ να μην τρελαίνομαι οπως μαζί σου, μύτη_μύτη δεν κάνει ακόμα, ίσως να μην κάνει ποτέ και είναι σαν τον Γκάρφιλντ σε γκρι αρζάν αλλα με αγαπάει και ο κόσμος παθαίνει πλάκα και με αυτόν οπως και μαζί σου και κάθεται στο σημείο σου οταν κάνω διατάσεις ή οταν τελειώνω τα μαθήματα και κάνει τις ιδιες κινήσεις με σενα αλλα στο χοντοκομμένο και δεν είναι μαλάκας όπως εσυ, να τον ψάχνω τα βράδια σε αλλες γειτονίες!

Κυριότερα γιατι μετά απο εσένα έκοψα τις βόλτες εκει τα βράδια!

Και είναι και ο Τyrion που σώθηκε δυο φορές κι αυτός και απο τότε μου κανει κουτουλιές και δαγκώνει λιγότερο και νιώθω να με ξαναπίανει αυτη η λιγούρα κάθε φορά που κατεβαίνει τρέχοντας και του λεω και αυτουνού τραγούδια( γέρνει το κεφάλι του και δεν ακουει ρε, τι θες κι εσυ, τι να κανω;)

Τέλοσπάντων, αυτό που θέλω τόσην ώρα να πω είναι το εξής:
Μου λείπεις

Αδιανόητα

Κι ακόμα χαμογελάω για σένα κι ακόμα κλαίω για σένα και αυτο θα συμβαίνει για πάντα!

Μέχρι να γίνω κι εγω αστερόσκονη οπως εσυ αλλα μέχρι τότε! Δυστυχώς, εστω και λιγότερο απ’ οτι μ’εσένα είμαι αναγκασμένη να ξαναερωτεύομαι!

3 Responses

  1. Καλή μου σε καταλαβαίνω απόλυτα έχω περάσει ακριβώς τα ίδια. Και εγώ είπα δεν θα ξαναμαζεψω κανένα μετά το χαμό του γατουλι μου και στους δύο μήνες μαζεψα ένα αδέσποτο (πάντα αδέσποτα περνω) μαύρο πάλι όπως τον γατουλιμου αλλά είναι θηλυκό. Την στείρωσα και την έχω τώρα πέντε χρόνια, την ψάχνω και εγώ πολλές φορές αλλά πάντα γυρνάει ευτυχώς. Όσο για τον χαμό του γατουλιμου δεν πρόκειται να το ξεπεράσω ποτε ήταν ο μεγάλος μου έρωτας .

  2. Σε νιώθω,έχω δακρύσει τώρα για τον Φιλεα…Η ιστορία του,σαν του Ζιγια μου.”Μέχρι που να ξανασυναντηθούμε”…

  3. Κάπως έτσι, εμείς οι άνθρωποι, ανεβήκαμε στο σκαλί εκείνο, πάνω από τη θνητότητα, γιατί η καρδιά μας μοιράστηκε μαζί τους. Ευχαριστώ. Είχα καιρό να βρω τόσο κοντινή ψυχή να με κάνει κομμάτια, σε ένα μεγάλο

Άφησε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *